Nawet 100 tys. zł jednorazowej pomocy nie rozwiąże problemów gospodarstwa utrzymującego 300 świń, gdy sama pasza kosztuje 250 tys. zł miesięcznie. Takie wnioski padły podczas debaty zorganizowanej 10 listopada przez Wielkopolską Izbę Rolniczą, poświęconej sytuacji producentów trzody chlewnej w Wielkopolsce, jak informuje Tygodnik Poradnik Rolniczy.
Program za 400 mln zł ominie większość hodowców
Ryszard Kierzek, prezes Kujawsko-Pomorskiej Izby Rolniczej i hodowca trzody chlewnej, skrytykował konstrukcję rządowego programu wsparcia do zakupu loszek oraz do loch, na który przeznaczono 400 mln zł. Według jego oceny realne korzyści uzyska co najwyżej około jedna trzecia potencjalnych beneficjentów. Powodem jest m.in. to, że wiele gospodarstw ma już wykorzystany limit pomocy de minimis w rolnictwie. W jego ocenie realne korzyści z obecnego programu wsparcia mogą uzyskać gospodarstwa utrzymujące maksymalnie około 100-150 macior, a większe podmioty nie będą w stanie go odpowiednio wykorzystać. Kierzek zaapelował, by środki, które nie zostaną rozdysponowane w ramach tego programu, trafiły na inne realne potrzeby sektora w ramach bardziej kompleksowego systemu pomocy.
Zagrożenie ze strony zmian w Danii
Kierzek wskazał też na ryzyko związane z planowanymi zmianami w duńskiej produkcji trzody chlewnej, które doprowadzą do ograniczania produkcji. Zmiany te mają być realizowane stopniowo, w ciągu około trzech lat. Może to skutkować znaczącym zmniejszeniem liczby zwierząt trafiających na polski rynek i uderzyć w zaopatrzenie krajowych chlewni w materiał do dalszej produkcji. Prezes KPIR zwrócił przy tym uwagę na już widoczne zmiany w przepływach zwierząt: coraz więcej sztuk trafia do uboju w zakładach Sokołowa z Danii, co jego zdaniem może być zapowiedzią głębszych zmian w organizacji europejskiego rynku mięsa wieprzowego.
Cykl zamknięty i skracanie łańcucha dostaw
Mieczysław Łuczak, prezes Wielkopolskiej Izby Rolniczej, wskazał, że obecne kłopoty sektora są konsekwencją wieloletnich zaniedbań oraz niewykorzystanych możliwości prowadzenia odpowiedniej polityki rolnej. Wskazał, że ważnym momentem, w którym można było podjąć decyzje korzystne dla polskiego sektora, było tworzenie Krajowej Grupy Spożywczej: w czasie podejmowania decyzji dotyczących tego, jakie podmioty powinny wejść w skład KGS, doszło do upadku zakładów Pini, a ich przejęcie mogło stanowić element budowania silniejszej pozycji krajowego sektora przetwórczego. Łuczak i Kierzek zadeklarowali konsekwentne wspieranie produkcji trzody chlewnej w cyklu zamkniętym, zaznaczając jednak, że sama zmiana modelu produkcji nie wystarczy, bo rolnicy nadal będą mieli ograniczone możliwości negocjowania cen z dużymi podmiotami skupującymi i przetwórczymi. Jako dodatkowe kierunki zmian wskazano model na wzór Agrointegracji, zakładający podział gospodarstw na wyspecjalizowane grupy produkujące warchlaki i tuczące zwierzęta z podziałem zysku po sprzedaży, a także rozwój rolniczego handlu detalicznego jako sposobu na skracanie łańcucha dostaw.
Hodowcy planujący ubiegać się o wsparcie do loch i loszek powinni sprawdzić, czy nie wyczerpali limitu pomocy de minimis w rolnictwie, bo to według uczestników debaty jest główna bariera dostępu do programu. Większe gospodarstwa, utrzymujące ponad 150 macior, mogą się liczyć z tym, że obecna konstrukcja programu nie odpowiada skali ich potrzeb.
Źródła: tygodnik-rolniczy.pl
