Ceny ziemi rolnej na wolnym rynku w Polsce osiągnęły w 2025 roku średnio 71 123 zł za hektar, a prognozy na 2026 rok wskazują dalszy wzrost – do około 73 000 zł/ha. Regionalne różnice sięgają ponad 54 000 zł między Wielkopolską a województwem zachodniopomorskim, a na ostateczną wycenę mocno wpływa klasa bonitacyjna gleby. Znajomość tych zależności pozwala lepiej ocenić realną wartość działki przed zakupem lub sprzedażą.
Ile kosztuje hektar ziemi rolnej w Polsce w 2025 roku?
Ceny ziemi rolnej na wolnym rynku w Polsce osiągnęły w 2025 roku poziom 71 123 zł za hektar – tyle wyniosła średnia cena 1 ha gruntów rolnych w obrocie prywatnym. Dla porównania – w IV kwartale 2024 roku średnia wartość hektara gruntów ornych osiągnęła zbliżony poziom 71 151 zł, co oznacza stabilizację cen na przełomie roku.
Dane ARiMR z pierwszego półrocza 2025 roku, obowiązujące od 9 marca 2026 roku, wskazują nieco niższą wartość – 69 752 zł/ha. To stawka referencyjna używana przy wycenach i dopłatach, odmienna od cen transakcyjnych na rynku prywatnym.
Prognozy ekspertów zakładają dalszy wzrost – średnia cena hektara ziemi ornej w I kwartale 2026 roku ma osiągnąć 73 000 zł, co oznacza wzrost o około 2,6% względem poziomu z 2025 roku. Trend wzrostowy trwa nieprzerwanie od kilkunastu lat, choć tempo wyraźnie wyhamowało względem lat 2020–2022.
Ceny ziemi rolnej według województw – mapa regionalna
Rynek nieruchomości rolnych w Polsce jest głęboko zróżnicowany regionalnie – różnica między najdroższym a najtańszym województwem sięga 54 369 zł na hektar. Liderem cenowym pozostaje województwo wielkopolskie ze średnią 97 695 zł/ha, natomiast najtańsze grunty orne oferuje województwo zachodniopomorskie – 43 326 zł/ha.
Poniżej zestawiono średnie ceny ziemi rolnej na wolnym rynku w wybranych województwach:
- Wielkopolskie – 97 695 zł/ha
- Kujawsko-pomorskie – 86 119 zł/ha
- Mazowieckie – 74 013 zł/ha
- Opolskie – 73 048 zł/ha
- Łódzkie – 71 495 zł/ha
- Małopolskie – 67 757 zł/ha
- Lubelskie – 59 860 zł/ha
- Dolnośląskie – 58 503 zł/ha
- Lubuskie – 45 492 zł/ha
- Zachodniopomorskie – 43 326 zł/ha
Wyraźny podział przebiega wzdłuż osi wschód–zachód. Województwa centralnej i zachodniej Polski, z żyzniejszymi glebami oraz lepiej rozwiniętą infrastrukturą agrarną, osiągają ceny wyraźnie powyżej średniej krajowej. Regiony wschodnie i północno-zachodnie pozostają poniżej tej granicy, choć i tam ceny transakcyjne systematycznie rosną.
Klasa bonitacyjna gleby a cena gruntu rolnego
Jakość gleby – wyrażona klasą bonitacyjną – to jeden z najsilniejszych czynników różnicujących cenę gruntu rolnego w obrocie prywatnym. Różnica między najlepszymi a najsłabszymi ziemiami wynosi średnio ponad 26 000 zł na hektar.
Polskie przepisy dzielą gleby na sześć klas bonitacyjnych (I–VI), z podziałem na podklasy a i b. W praktyce rynkowej wyróżnia się trzy przedziały cenowe:
- Klasy I–IIIa (grunty dobre) – średnio 83 177 zł/ha
- Klasy IIIb–IV (grunty średnie) – średnio 70 859 zł/ha
- Klasy V–VI (grunty słabe) – średnio 57 092 zł/ha
Nawet w obrębie gruntów słabych (klasy V–VI) widać silne zróżnicowanie regionalne. W II półroczu 2025 roku krajowa średnia dla tej kategorii wyniosła 59 477 zł/ha, jednak w województwie wielkopolskim te same działki rolne osiągnęły aż 80 775 zł/ha – więcej niż wynosi ogólnopolska średnia dla gruntów średniej jakości. Oznacza to, że lokalizacja może w niektórych przypadkach przeważyć nad klasą bonitacyjną przy ustalaniu ceny zakupu.
Na przeciwległym biegunie znajduje się województwo zachodniopomorskie, gdzie słabe grunty klas V i VI wyceniane są przeciętnie na 35 000 zł/ha – ponad dwukrotnie mniej niż w Wielkopolsce. Ta dysproporcja wynika z kombinacji czynników: niższej żyzności gleb, mniejszego popytu ze strony rolników i słabszej infrastruktury agrarnej w tym regionie.
Co wpływa na wzrost wartości ziemi rolnej?
Na wartość hektara gruntu rolnego oddziałuje kilka nakładających się czynników – żaden z nich nie działa w izolacji. Najważniejsza jest jakość gleby wyrażona klasą bonitacyjną, co potwierdzają dane rynkowe: różnica między gruntami klasy I–IIIa a klasami V–VI wynosi średnio ponad 26 000 zł/ha.
Lokalizacja w regionie o wysokiej kulturze rolnej wzmacnia tę wartość niezależnie od klasy gleby. Najlepszym przykładem jest Wielkopolska: tamtejsze słabe grunty klas V–VI osiągają 80 775 zł/ha, czyli więcej niż ogólnopolska średnia dla gruntów średnich. Decyduje o tym gęstość silnych gospodarstw towarowych, rozwinięta infrastruktura agrarna oraz wysoki popyt ze strony aktywnych rolników.
Na wzrost cen na wolnym rynku wpływają też czynniki makroekonomiczne: stały popyt przy ograniczonej podaży gruntów rolnych, wieloletni trend inwestycyjny (ziemia jako lokata kapitału) oraz dopłaty bezpośrednie ARiMR, które powiązują wartość hektara z potencjałem uzyskiwanych subwencji. Do tego dochodzą uregulowania wynikające z ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, ograniczające swobodny obrót gruntami i podaż na rynku wtórnym. W efekcie rynek pozostaje stabilny, lecz wyraźnie podzielony regionalnie – różnice między województwami sięgają kilkudziesięciu tysięcy złotych na hektar.
Stawki ARiMR a wycena ziemi rolnej przy kredytach
ARiMR publikuje własne stawki cenowe gruntów rolnych, które banki i instytucje finansowe stosują jako punkt odniesienia przy udzielaniu kredytów na zakup ziemi. Aktualne stawki obowiązują od 9 marca 2026 roku i opierają się na danych transakcyjnych z pierwszego półrocza 2025 roku.
Według tych stawek średnia cena gruntów ornych w Polsce wynosi 69 752 zł/ha – jest to wartość nieco niższa niż w poprzednim okresie rozliczeniowym, co oznacza niewielki spadek względem wcześniejszych danych ARiMR. Różnica między stawką ARiMR a ceną transakcyjną na wolnym rynku (71 123 zł/ha) wynika z metodologii: Agencja wylicza średnią na podstawie półrocznych zbiorczych danych z aktów notarialnych, które z opóźnieniem odzwierciedlają bieżący rynek.
Dla kredytobiorców oznacza to konkretną konsekwencję: bank wycenia zabezpieczenie kredytu według stawki ARiMR, a nie ceny zapłaconej przez kupującego. Jeśli cena transakcyjna przewyższa stawkę Agencji, zdolność kredytowa i wysokość dostępnego finansowania mogą być niższe, niż zakłada kupujący na etapie negocjacji. Przed zawarciem umowy kupna–sprzedaży warto zatem zweryfikować aktualne stawki i skonfrontować je z rzeczywistą wyceną nieruchomości rolnej.
